Duru

DURU

Aklımın boşluğa düştüğü
Uçurumlar gibi gözlerin.
Ürperiyorum önce biraz,
Sonra maviliklere süzülüyorum
Gülüşünü kanat yaparcasına…
Şen bakışların
Buseleriyle sulayalı,
Yeniden sürgün verdi
Tebessüm endamlı mimiklerim.
Umudun körpe,
Çelimsiz kökleri,
Tutamayalı bekleyişlerimi,
Erozyona uğramış heveslerimi
Yeldiren endamının
Rüzgarına çiviledim…
Zarif, kuyruklu hüzmelerle
İçten ve sessiz dinleyişlerin,
Rengarenk notalarla

Dokunup eşlik edene kadar
Omuzu düşük şiirlerime,
Hep bir kırgınlık vardı
Kuşların gagaladığı camın sesinde.
Odamın sessizliği
Bastırıyordu ötüşlerini
Ölü toprağı gibi…
Teselli tedarikçisi
Art arda göz kırpışların,
Henüz el çekmişken,
Gümrah ıstıraplar
Yüzümün desen desen
Tel tel çizgilerinden…
Dilime bülbül şa(r)kısı üşüştü,
Nazın hatır soralı elemlerime.
Sitemlerim bile mesut sanki,
Çiçekleri ruhsuz, renksiz,
Desen fakiri gibi gösteren
O iç karartısını,
O savrukluğumun dümenini
Gözlerinin ayasına teslim edeli…
Kısır sarmallı dalgalar
Yarılmaya başladı önüm sıra,
Böyle kendiliğinden,
İsteye isteye ve içtenlikle…

Sakar hayallerden
Sıyrılma telaşıyla
Elimi tutacağın ânı bekliyorum.
Her akşam başımı örseleyen,
Efkârımı önemsemeyen,
Taşlarını ayaklarımdan esirgeyen
Şu arsız sokaklar,
Ayaklarımın aslan şamarı eşliğinde
Hak etti artık,
Sağlam bir çalımı…