Evvel Zaman İçinde

-zamanın unuttuğu masalları yeniden uyandıranlara ithafen-

bir tebessüm var dudaklarımda,

çocuk bakışlı anılardan

yadigâr kalan;

oflaz baharlar kadar mesut,

şafak güzeli kuşlar gibi şen…

enginlerde kaybolan

masallar anlatıyorum,

sihirli lambanın ışığında 

yorgun gözlerime…

bir yaz gecesine dolan

ender ninniler gibi

zarafet doğuyor küllerin arasından, 

zamanın kapısını aralayan! 

muharrer, gümüş kanatlarında meleklerin

yankılı bir ses fısıldıyor içimde:

şatoda periler, devler inde—

evvel zaman içinde.

bir gizem var yanaklarımda,

hazandide gamzelerden

esinle süzülen;

titrek soluklar gibi yanık,

karlar kraliçesi kadar soğuk…

hayallerde iz olan

nağıllar sayıyorum,

sıralı dağlara nazır

sürgün düşlerime…

çöl fırtınasında savrulan

göçebe kumlar gibi

uçan halılar geçiyor bulutların üstünden,

yedi iklim dört bucağa yayılan!

sönük şavkında uzak bir ülkenin

mütemadi göz kırpıyor seyrinde:

çin’de maçin’de—

evvel zaman içinde.

bir özlem var sokaklarımda

seher yıldızından kırılan

tan yerine vabeste;

taş kulenin rapunzel’inde mahpus

mücerret umut gibi suspus…

kırk kapılı saraylardan geçen

epizotlar söylüyorum, 

ormanın derinlerinde nabekâr,

müsvedde sözlerime… 

doğunun bağrından yükselen

şehrazat belleği gibi 

çift kanatlı kapı açılıyor binbir geceden, 

uyuyan güzel inci serpiyor pencereden!

altın saçlı sabah doğuyor nihayet

mavilerin en derin yerinde,

masalın nabzı atıyor zinde—

evvel zaman içinde.