Sürgün Sevda
Metinden bir parça seç: altını çiz, kenarına not düş ya da kart yap.
M. Doğan TAVÜRÜN
Sen beni hiç sevmedin, biliyorum artık;
Gözlerinde bir ömür ziyanım dildârım.
Herkes birine “yâr” dedi, geçti bu dünyadan,
Ben sana “yara” dedim, sustum ardından.
Bir sokak lambasıydım gecene vurup sönen,
Sen başka sabahlara uyandın beni silip geçen.
Ben kalbimi önüne koydum; kırılmış, kan revan…
Sense bir enkazı seyreder gibi baktın uzaktan.
Ne çiçek kaldı içimde ne bahar ne hevesim,
Adını anınca bile daralıyor nefesim.
Sen belki birini seviyorsundur şimdi, kim bilir?
Bense şiirlerde kaybolmuş birinin gölgesiyim.
Ah, insan en çok da hiç yaşanmamışa yanıyor!
Bir ihtimal uğruna senelerce kanıyor.
Ben seni kaybetmedim aslında, anlıyor musun?
İnsan, hiç sarılamadığını kaybetmiş sayılmıyor.
Şimdi biri çıkıp sorsa: “Bitti mi?”
De ki: “Bir beden nasıl biterse öyle bitti.”
Üstünü toprak örttü, sesi sustu, adı kaldı;
Ve bir genç, sevmeyi çocuk yaşta kaybetti.