Kaderin Selam Bahçesinden
Metinden bir parça seç: altını çiz, kenarına not düş ya da kart yap.
Bu bir hüzzam şarkı değil anne,
Bakma sen benim gözyaşlarıma!
Bu şarkıyı bir de benden dinle.
Hani kopar ya çocuk kıyameti,
Yağmursuz gürleyince gökler.
Susar deli poyraz kendi içinde,
Tutuşur dualar ardı sıra birbirine.
Yakma n’olur geceleri kandil diye,
Ve benim kalbimle de üzülme sakın!
Yol ortasında diye gözünden sakındığın,
Düşürme ellerini tesbihinden,
Ve koparma taneleri birbirinden.
Ellerime bak…
Bunlar gül tohumudur anne,
Bayramda yokluğunun emaneti hem de.
Hasadını bekler bir melek dilinde,
Kimselerin haberi yok, kimselerin…
“….” demedim de.
Yollar düştüğünden beri ömrüme,
İhtiyaç duymadım perdelere.
Ve tutulmayınca masum eller,
Satarsan efkârını mahşere…
Çalındıkça açılır dediler,
Göklerden öte gökler…
Sırlara sakladım yırtık urbamı,
Kırık bir asa ile mi demedim.
Hep aynı dua, hep aynı ezberim:
Sen iste yeter ki Rabbim,
Sen iste yeter ki
Rabbim…
Rahmete hasretini biriktirdim,
Bak azığım yine senden, senin elinden.
Ayrılık yok diyordun ya hani kaderden;
Senin elinden, benim gönlümden…
Bak azığım yine senden,
Kaderin Selam Bahçesinden…