İçimdeki Mevsimler

içimde her gün başka mevsim

kâh güneşle açar sabah erken

kâh doluya tutulur heveslerim

bulutlanır renkler başımda gün biterken

sanmayın öyle yanardöner biriyim

lakin itiraf etmeliyim

söz dinlemez bazen çıtkırıldım yüreğim

alevden bir kora dönse zemheri

yahut acılar tutsa ücra bir yeri

fırtınaya tutulur birden can evim

ne dikili bir taş kalır ne de bir sütun

dile gelir işte o an emellerim

bir an evvel güvercinler uçuşsa

içimdeki şu kış kıyamet sussa

boncuklansa bir kederin gözleri

yahut boynu bükülse bir hayalin

yönünü şaşırır kalbimde erim

yollarda yiter şehla gözlerim

yaprak dökümü yaşar da saatlerim

ne gülmek gelir içimden

ne de avunur sevinçlerim

bir nefes düşse ansızın toprağa

dal budak salsa üşümek yanında

koyulaşır yeni doğmuş her düşüm

ruhumda kol gezer soğuk, üşürüm

içimde mevsimler yol bulur durur

yaz olur, güz olur, kış olur

donar yüreğim, buğu buğu gözlerim

ben baharı özlerim.