Araftayım

Bir derdim var ki

Sussam içim yanar, söylesem dilim, yazsam kalemim…

Devşirilmiş hayallerim,

Araftayım.

Dünya denilen bu köyde

Siyahı utandıracak karanlıklardayım.

İçinde kaybolunası evvel zaman masalları aramaktayım.

Yollar mı yordu, yıllar mı;

Yoksa sabırla beklediğim kimsesiz duraklar mı?

Araftayım.

Tahammülümün doruklarında

Cevabını bilmediğim sorularla yoğrulmaktayım.

Çatlayan sabır taşım mı,

Yoksa ümitlerimin aralanmaya yüz tutan kapısı mı?

Araftayım.

Gönlümün misafirhanesinde

Yılların hüznünü ağırlamaktayım.

İçimde yankılanan yalnızlığın çığlıkları mı,

Yoksa geçmişin hür sesleri mi?

Araftayım.

Kalbimin hassas terazisinde

Ruhumdaki izleri tartmaktayım.

Üzerimden geçen zamanın tutsağı mıyım,

Yoksa içinde sıkışıp kaldığım an’ların mı?

Araftayım.

Dünlerin hazin kışından

Yarınki baharlara doğmaktayım.